قرآن

نمك قبل و بعد غذا و دفع 70 مرض

فرمان — Mon, 04 Aug 2008 10:11:00 GMT

پزشكان دريافته اند كه اگر قبل و بعد از غذا چيزي اسيدي خورده شود بزاق دهان 70 آنزيم ترشح مي كند كه هر كدام يك ميكروب را از بين مي برد.

1400 سال پيش پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) فرمودند: مستحب است قبل و بعد از غذا نمك خورده شود با اينكار 70 بيماري دفع مي شود.

انجير را با زيتون بخوريد

فرمان — Sun, 03 Aug 2008 09:47:00 GMT

داشتم روزنامه را تورق مي كردم كه عنوان مطلبي مرا جذب كرد:

«انجير را با زيتون بخوريد.» با ديدن اين عنوان، آيه 1 سوره تين به ذهنم رسيد: « و التين و الزيتون» و همين موضوع مرا تشويق كرد كه مطلب را مطالعه كنم . نوشته بود چون انجير حاوي مقدار زيادي آهن است و اين آهن در روده ها رسوب مي كند بهتر است با زيتون خورده شود چون زيتون هم خواصي دارد كه مانع از اين رسوب مي شود.

واقعا حكمت اينكه در قرآن اين دو قسم با هم آمده چيست؟ انجير و زيتون چه ارتباطي با هم دارند كه قسم به آنها در كنار هم آمده؟ اگر در قرآن بيشتر تعمق و تفكر شود خيلي زودتر و راحتر به بعضي كشفيات مي رسيم.

افلا يتدبرون؟ افلا يتفكرون؟ افلا يعقلون؟‌ و الفاظي اينچنيني كه در قرآن بارها تكرار شده تاييدي بر همين موضوع است.

گزيده اي از احكام نگاه زن و مرد

فرمان — Mon, 14 Jul 2008 08:49:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

داشتم كتاب احكام روابط زن و مرد و مسائل اجتماعي آنان (طبق فتاواي حضرت امام خميني، حضرت آيت الله العظمي گلپايگاني و حضرت آيت الله العظمي اراكي) را مي خواندم تصميم گرفتم چند تا از احكام مهم و كاربردي تر آن را كه بعضا درست جا نيافتاده در اينجا بياورم.

احكام نگاه مرد به زنان نامحرم:

* اگر خانم مسلمان كاملا حجاب خود را رعايت كرده بود نگاه كردن به وجه و كفين او براي مرد با شرائط ذيل اشكال ندارد:

1- وجه و كفين زينت نشده باشد.

2- نگاه به قصد لذت و ريبه نباشد.(1)

* نگاه كردن به دست خانم نامحرمي كه انگشتري يا النگو در دست دارد و يا ناخن هاي خود را بلند كرده و يا لاك زده و يا به هر صورت زينت داده،‌حرام است خواه نامحرم از بستگان نزديك باشد و يا غريبه باشد.(2)

* دكتر محرم نيست،‌ لذا در غير مقام اضطرار نم يتواند به بدن زن نامحرم نگاه كند.(3)

* گرفتن عكسهاي راديولوژي در صورتي كه مستلزم نگاه به بدن نامحرم باشد، ‌گرفتن خون براي آزمايشگاهها،‌ سونوگرافي و يا هر عمليات پزشكي ديگر در صورتي كه بتوان به پزشك يا متخصص زن در آن رشته رجوع كرد،‌توسط مرد نامحرم حرام است.(4)

* نگاه كردن به دستها تا آرنج،‌مقداري از موي سر،‌ پا تا زانو،‌ زير چانه و گردن پيرزنهاي نامحرم اشكالي ندارد.(5)

*اگر نامحرم در عكس حجاب كامل را رعايت نكرده است در اين صورت اگر مرد آن را مي شناسد نم يتواند به عكس او نگاه كند و اگر او را نمي شناسد مي تواند به عكس نامحرم نگاه كند مشروط به آنكه به قصد لذت و ريبه نباشد.(6)

احكام نگاه زن به مردان نامحرم:

* نگاه كردن زنها به بدن مردان نامحرم به استثناي وجه و كفين و مقداري كه بطور معتاد مردان نمي پوشانند حرام است.

در نتيجه: ديدن موي سر و صورت، دستها تا مچ، پا تا قوزك و گرن مردان نامحرم براي زنها اشكالي ندارد مشروط به آنكه به قصد لذت و ريبه نباشد.

همچنين خانمها نمي توانند براي تماشاي مسابقات ورزشي كه آقايان در آنها پوشش كافي ندارند مانند شنا، وزنه برداري، فوتبال و ... به اماكن ورزشي بروند. (7)

* نگاه كردن به بازو و يا سينه و يا جايي ديگر از بدن مرد نامحرمي كه لباس نامناسب پوشيده مانند آنكه لباسي آستين كوتاه پوشيده باشد و يا يقه خود را باز گذاشته يا لباسي نازك و بدن نما پوشيده و ...،‌حتي بدون قصد لذت و ريبه حرام است.(8)

توجه: ...اگر چه بر مرد واجب نيست خود را بپوشاند ولي بر خانمها واجب است نگاه نكنند.(9)

* زنها مي توانند به عكس مردان نگاه كنند مشروط به آنكه به قصد لذت و ريبه نباشد خواه مرد را بشناسند يا نشناسند، خواه مرد محرم باشد يا نامحرم.(10)

*فيلمي كه به طور مستقيم پخش مي شود حكم انسان زنده را دارد و اگر به طور غير مستقيم پخش مي شود حكم عكس را دارد.(11)

كليه مطالب از كتاب «احكام روابط زن و مرد و مسائل اجتماعي آنان» تهيه و تنظيم سيدمسعود معصومي، ويرايش سوم گرفته شده است.

(1) مسئله 9، ص 32

(2) مسئله 10، ص 33

(3) مسئله 18، ص 36

(4) مسئله 21، ص 37

(5) مسئله 26، ص 40

(6) مسئله 54، ص 54

(7) مسئله 41، ص 49

(8) مسئله 42، ص 49

(9) ذيل مسئله 45، ص50

(10)مسئله 62، ص57

(11) مسئله 63، ص58

وصيت نامه شهيد محمد خسروي

فرمان — Sat, 24 May 2008 09:13:00 GMT

وصيت نامه شهيد محمد خسروي

(عضو بسيج سپاه پاسداران)

با سلام به مهدي موعود و با سلام به نائب بر حقش امام خميني.

"ولا تحسبن الّذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء‌عند ربهم يرزقون"

نپنداريد آنان كه در راه خدا كشته شده اند مردگانند،‌ بلكه آنها زنده اند و در نزد خدايشان روزي مي‌خورند.

اولين وصيت من به خانواده ام و قوم و خويشانم:

از شما مي‌خواهم كه اگر به آرزويم يعني شهادت رسيدم كوچكترين قطره اي اشك نريزيد،‌ بلكه يكي از بهترين روزهاي عمرتان باشد. شما اگر درست فكر كنيد مي‌بينيد كه انسان آخر از دنيا مي‌رود و ديگر نه مال براي آدم مي‌ماند و نه هيچ چيز ديگر، پس بهتر است كه انسان در راه الله كشته شود. ننگ بُود مرگ بسترم اي مادر.

چقدر خوب است انسان در راه الله كشته شود. انسان اگر نفس كشيدنش برا ي خدا باشد،‌ خدا هم هر نفسي كه مي زنيد براي شما يك ثواب مي نويسد.

و ديگر هم محلي هايم و قوم و خويشانم امام را تنها نگذاريد كه او فرمانده كل قواست و فرمانده او هم مهدي موعود است،‌اگر از امام پيروي نكنيد مثل اين است كه از مهدي موعود پيروي نكرده ايد.

من دستور امام را كه گفت مسجد سنگر است، سنگرها را حفظ كنيد. به اين گفته عمل نكرده ام و الان هم چنان ناراحت هستم كه نمي دانم چطور آن اشتباه را جبران كنم، ولي به فضل الله توانستم به يك فرمان امام گوش كرده و به جبهه بيايم تا بتوانم از گناهان دور شده و به سوي ثوابها بيايم. از شما هم خواهش مي‌كنم كه به اين دانشگاه بياييد تا شايد بتوانيد در اين دانشگاه كه معلم آن هم خميني بت شكن است قبول بشويد.

از خدا آمده ايم و با اين دانشگاه به سوي خدا برويم. قوم و خويشان مي بخشيد كه با شما خداحافظي نكردم چون تحمل چشمهاي پر مهرو پر اشك شما را نداشتم. اين را مي دانم كه دلهاي نازك شما و دلهاي پر مهر شما تحمل اين را ندارد كه اشك نريزيد ولي اين را بدانيد كه شما فقط مادر يك شهيد نيستيد بلكه مادر و پدر تمامي شهداي اسلام هستيد و شما افتخار كنيد كه يك هديه ناقابل به اسلام تقديم كرده ايد. به ما گفته اند عمليات نزديك است و داريم لحظه شماري مي كنيم كه عمليات زودتر شروع شود و ما چه كشته شويم و چه بكشيم پيروزيم.

و اميدوارم كه در اين عمليات به كمك صاحبمان مهدي موعود (عج) پيروز شويم و براي امام امت دعا كنيد تا بماند و اين انقلاب را به انقلاب مهدي (عج) متصل كند و اين فرماندهي را به حضرت مهدي واگذار نمايد.

خدايا، ‌خدايا، ‌تا انقلاب مهدي، خميني را نگهدار،‌ الهي آمين يا رب.

به اميد شهادت و به اميد طول عمر امام و خداحافظ امام. «والسلام»

وصيت نامه شهيد ابراهيم زارعي

فرمان — Sat, 24 May 2008 09:13:00 GMT

وصيت نامه شهيد ابراهيم زارعي

ولا تحسبن الّذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء‌عند ربهم يرزقون

ياران همه رفتند از كاشانه هم سوخته شمع و هم برفت پروانه

با سلام و درود به رهبر كبير انقلاب و بنيانگزار جمهوري اسلامي ايران امام خميني و با سلام و درود بر ملت شهيدپرور ايران و اهالي شهيد پرور سلطان آباد و سلام و درود به پدر و مادر عزيزم كه مرا در دامان پر مهر و محبت خود پرورش دادند و مرا به اين مرحله از زندگي رساندند.

اي عزيزان از شما خيلي معذرت مي خواهم كه شما را ترك كردم چون براي اسلام است و دستور ولايت فقيه و گرنه اگر تمام دنيا را به من مي دادند حاضر نبودم حتي لحظه اي شما را ترك كنم. اميدوارم كه مرا ببخشيد و ازاينكه فرزندتان به جبهه مي ورد راضي باشيد چون ما براي اسلام مي جنگيم و همواره پيرو راه امام حسين (ع)‌هستيم و اگر كشته شويم در راه او شهيد شده ايم.

تنها خواهشي كه از شما دارم اين است كه در تشييع جنازه ام گريه نكنيد كه مبادا دشمنان انقلاب شما را در آن حال ببينند. براي تشييع جنازه ام از عموم مردم دعوت به عمل آوريد و برايم دعا كنيد تا خداوند گناهانم را بيامرزدو مرا در زمره شهيدان كربلا قرار دهد از شما مي خواهم اشكي را كه بر بالاي جنازه ام مي ريزيد اشك شوق باشد نه اشك غم و ناراحتي ان شاء الله

وصيت من به شما مردم حزب الله اين است كه دعاي خود را بدرقه رزمندگان قرار دهيد و همواره پشتيبان ولايت فقيه باشيد. از شما مي خواهم كه رابطه خود را با بسيج و سپاه قطع نكنيد و سنگرهاي شهدا را پر كنيد و نگذاريد كه اسلحه آنان بر زمين بماند. ما نهال اين انقلاب را با نثار جانمان كاشتيم و اين وظيفه شماست كه از آن نگهداري كنيد. ديگرعرضي ندارم.

خدمتگذار شما ابراهيم زارعي 16/1/1366

(خدايا، ‌خدايا، ‌تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار)

نقش قرآن در زندگي بشري

فرمان — Wed, 07 May 2008 10:02:00 GMT

نقش قرآن در زندگي بشري در ابعاد مختلف فردي، اجتماعي و حتي بين المللي، قابل دقت و بررسي است كه به طور مختصر به بعضي از آنها اشاره مي شود:
يكم. انسان نيازمند ارتباط مستقيم با آفريننده و هستي بخش خود است. اين ارتباط اگر چه از طريق مناجات و رازگويي دروني و قلبي انجام مي گيرد؛ اما دسترسي به كلمات خود خداوند، بسيار لذت بخش و اطمينان آور است. چنان كه اقبال لاهوري گفته است: «اگر مي خواهي خدا با تو سخن بگويد، قرآن بخوان».
اين ويژگي به طور كامل، تنها براي قرآن مجيد باقي مانده است و هيچ كتاب آسماني ديگر، چنين جايگاهي ندارد.
دوم. انسان در تكاپو و جست و جوي آگاهي هاي صحيح و معارف بلند و پرمعنا است. البته با استفاده از تجربيات بشري و تلاش هاي علمي، به بسياري از آگاهي ها مي توان دست يافت؛ اما براي اطمينان به درستي يافته هاي خود و آگاهي به آنچه براي او دست نايافتني است، نياز به يك منبع اصيل و غني بسيار محسوس است؛ چنان كه از زبان امام راحل(ره) گفته شده است: «اگر قرآن نبود، درهاي معرفت بر ما بسته بود».
قرآن مجيد در اين باره جايگاه ممتازي دارد. تعريفي كه قرآن از انسان دارد «إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً»؛ بقره (2)، آيه 30. و تعريفي كه قرآن از خداوند ارائه كرده است: «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ»؛ شوري (43)، آيه 11.، همراه با بيان صفات جمال و جلال و تعريفي كه از نظام هستي و حيات و شعور همگاني موجودات ارائه داده «وَ إِنْ مِنْ شَيْ ءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ»؛ رعد (13)، آيه 13. و بياني كه از پيوستگي و هماهنگي منظم همه كرات و افلاك و زمين و آسمان دارد «وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها...»؛ شمس (91)، آيه 4 - 1.
و... نيازمندي همه جامعه بشري و پويندگان راه حق و حقيقت را به اين كتاب آسماني ضروري و آشكار ساخته است؛ زيرا بعضي از دانش ها به جز از طريق قرآن، براي بشر دست يافتني نيست: «وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ»؛ بقره (2)، آيه 151.
؛ «و آنچه را نمي دانستيد به شما ياد مي دهد...».
از جمله آگاهي هايي كه جز از طريق قرآن راهي براي دريافت آن نيست، آگاهي درباره جهان پس از مرگ و جزئيات جهان آخرت است؛ زيرا هيچ كدام از افراد بشر، تجربه تكرار و رفت و آمد آن را ندارند و درك بشري، هيچ گونه سابقه ذهني از آن ندارد. در حالي كه در سوره «واقعه»، «صافات»، «مرسلات» و... صحنه قيامت به تصوير كشيده شده است.
سوم. نقش برجسته ديگر قرآن اين است كه از سابقه تاريخ بشر، خبرهاي درست و مطابق واقع را نقل كرده و سرگذشت پيامبران و محتواي پيام آنان را - بدون هرگونه تحريف و دسيسه بشري به انسان ها رسانده است. ازاين رو قرآن حتي بر پيروان تورات و انجيل، منّت شايان توجهي دارد كه چهره پيامبران بني اسرائيل را به درستي معرفي كرده و حضرت موسي، عيسي، زكريا و... را آن گونه كه بوده اند - به دور از هر گونه تهمت و توهيني شناسانده و دست تحريف گران و دسيسه گران را نقش بر آب ساخته است. قرآن مجيد در اين باره مي فرمايد: «وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَي ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ»؛ مائده (5)، آيه 116.؛ «اي عيسي پسر مريم! آيا تو گفتي به مردم كه من و مادرم را همچون دو خدا به جاي خداوند بپرستيد؟! گفت: منزهي تو! مرا نشايد كه چيزي را كه حق نيست بگويم».
چهارم. نقش برجسته ديگر قرآن براي جامعه بشري، اين است كه ظرفيت جهان شمولي دارد و پيام هاي آن براي تمام مصلحان جهان و حافظان حقوق بشر، قابل اعتنا و كاربردي است. تكيه بر نقاط مشترك پيروان اديان آسماني و پايبندي به اصول انساني (مانند عدالت گستري، امانت داري و...)، تلاش براي ريشه كني هرگونه ناهنجاري، ناپاكي و اختلاف و مخالفت با حق و درستي و... همگي شاخص هايي است كه ظرفيت جهان شمولي قرآن را به نمايش گذاشته است. آيات نوراني قرآن، تمامي اصلاحگران و حق گرايان را به سوي محور وحدت و پاكي، به دور از هر گونه تعصب و خودخواهي، دعوت كرده است: «قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلي كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ»؛ آل عمران (3)، آيه 64.؛ «بگو: اي اهل كتاب! بياييد بر سر سخني كه ميان ما و شما يكسان است، بايستيم كه: جز خدا را نپرستيم و چيزي را شريك او نگردانيم و برخي از ما بعضي ديگر را به جاي خدا به پروردگاري نگيرد»
بي ترديد گستردگي دانش بشر، تحولات شايان توجهي داشته و شكوفا سازي طبيعت و سلطه بر آن، به دست قدرت علمي و اطلاعاتي انسان و تجربه هاي بشري، تا حدود زيادي تأمين شده است. قرآن خود اين تحول آفريني را در گستره ظرفيت هاي انسان دانسته است: «هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها»؛ هود (11)، آيه 61.؛ «خداوند شما را در زمين ايجاب كرد و وظيفه شكوفايي و آباداني و استخراج ظرفيت هاي زمين را به شما واگذار كرد».
رسالت دين و قرآن، «شكوفايي متوازن، متعادل و هماهنگ انسان» است. بر اين اساس بايد انسان را شناخت و آغاز و انجام او را دانست. بايد جايگاه انسان را در كل هستي به درستي تعريف كرد و رابطه او با خدا، خود، جامعه و طبيعت را تنظيم نمود.
رسالت علم ساخت جهان و رسالت قرآن، رشد ايمان و جهت دهي به حركت انسان است و با توجه به اسارت علم در دست برخي از انسان هاي آلوده به قدرت و ثروت و فزون خواه، ضرورت پايبندي به كتاب آسماني به دور از تحريف و يك مكتب الهي آشكار شده است.

نويسنده:‏صالح قنادي
منبع:‏پرسمان

اثر بيدار ماندن بين طلوعين

فرمان — Wed, 07 May 2008 09:57:00 GMT

حسين بن مسلم مي گويد: به امام جواد عليه السلام عرض کردم: فدايت شوم! مردم مي گويند خواب بعد از طلوع فجر مکروه است چون روزي انسان ها در آن وقت تقسيم مي شود (و خواب در آن موقع، سبب محروميت از روزي مي گردد)، (آيا چنين است)؟
فرمود: روزي انسان ها تعيين شده و تقسيم شده است ولي خداوند داراي فضلي (و زيادي) است که (در قرآن) فرمود: از خدا درخواست کنيد فضلش را .
سپس فرمود: ذکر خدا (و سؤال از فضلش) بعد از طلوع فجر، تأثيرش بيش از دويدن در پي طلب رزق است.

(تفسير عياشي: ج1، ص240، ح119)

راههاي عملي همسريابي

فرمان — Wed, 07 May 2008 09:40:00 GMT

راههاي عملي همسريابي عبارتند از:

1. وساطت افراد خانواده، بستگان و بخصوص والدين

متدوال ترين روش در فرهنگ ملي و ديني همين روش شناسايي به واسطه افراد خانواده و يا فاميل و بستگان است. افراد خانوداه اغلب به دليل شناختي که از فرد و روحيات و عقايد و خواسته هاي وي دارند و همين طور شناختي که از افراد مورد نظر دارند و يا مي توانند با تحقيق هاي مهم همه جانيه شناخت کافي پيدا کنند بهتر مي توانند به تطابق داشتن و ميزان هم گرايي و اشتراکات آنها آگاهي پيدا کنند. اين روش ساده ترين روش عملي و سهل الحصولترين طريق کسب اطلاعات اوليه و ارتباطات بعدي و مورد نياز است و از نظر حاصل کار نيز ثمر بخش ترين شيوه به شمار مي رود.

به عبارت ديگر اين روش از اين امتيازات برخوردار است: سهولت، سرعت کسب اطلاعات و ارتباطات، اطمينان نسبي بيشتر به صداقت و دلسوزي واسطه(که خانواده و والدين هستند) و شناخت بيشتر به روحيات، سوابق و خواسته هاي طرفين. علاوه بر اين خالي از هر گونه تعصب و سوگيري است و بدون هيچ گونه حب و بغض شخصي انجام مي گيرد. همچنين تحت تأثير احساسات و عواطف غريزي که در ارتباطهاي مستقيم به وجود مي آيد، نيست.

2. وساطت مراکز مشاوره

مي توان با مراجعه به برخي مراکز مشاوره ازدواج که به منظور شناساندن دو فرد براي ازدواج تأسيس شده است، فرد مطلوب و مطابق با خواسته ها و توقعات خود را يافت. هرچند چنين مراکز مشاوره محدود هستند و يا کمتر با فرهنگ ملي و بومي ما اين گونه شناسايي تناسب دارد، افراد کمتري براي شناسايي فرد مورد نظرشان به اين مراکز مراجعه مي کنند. ولي اگر چنانچه مرکز مشاوره ازدواج مورد اعتماد در محيط هاي دانشگاه يا غير آن يافت شد و از طرف ديگر امکان همسريابي بواسطه راه اول يعني وساطت خانواده به هر دليلي امکان پذير نيست مي توان به کمک اطلاعاتي که چنين مراکزي در اختيار دارند اقدام به گزينش نمود. تأکيد مي شود اين مراکز مشاوره بايد داراي کارشناسان دلسوز، با تجربه و مورد اعتماد و سابقه روشن و مطمئن باشند. معمولا اين مراکز مشخصات داوطلبان ازدواج را جمع آوري کرده و شرايط مقتضي مورد نياز در فرد مورد درخواست وي را اخذ و سپس با انطباق خصوصيات هر يک از داطلبين با ديگر داوطلبان و يافتن زوجهايي که نقاط مشترک بيشتري دارند مي توانند کمک شايسته اي به جوانان ارائه نمايند.

3. راه ديگري که متأسفانه در حال حاضر و بخصوص در محيط هاي اجتماعي مختلط مثل دانشگاهها از آن استفاده مي شود روش ارتباط مستقيم و بدون واسطه است. در اين روش جوانان آماده ازدواج شخصا و مستقيما اقدام به خواستگاري يا جلب خواستگار مي کنند. به نظر ما اين روش معقولي نيست و تناسبي با فرهنگ ديني و اخلاقي ما ندارد و معمولا موجب بروز و ظهور روابط نامشروع و فسادآور مي شود زيرا اين روش که در ميان عوام هم به " دلباختگي در يک نگاه" معروف است، تصميم گيرنده بدون توجه به معيارها و ارزشهاي تعيين شده در شرائط همسر ايده ال و متناسب، و بدون توجه به هدف مورد نظر خود و صرفا به خاطر جلب توجه به ظواهري همچون زيبايي، ثروت، تحصيلات، پست و مقام و ... شيفته طرف مقابل شده و تصميم گيري اش در يک فضاي فکري و رواني احساسي و عاطفي انجام مي گيرد.

هرچند لازم است دو طرف به مسائل ظاهري مثل آنچه گفته شد توجه کنند ولي محور قرار دادن و اصالت دادن به آنها منتفي است و صحيح نيست بلکه بايد ضمن توجه به آنها، به موازين اساسي و ارزشهاي اخلاقي و زيربنايي و پايبندي به اصول اخلاقي ديني اصالت بخشيد و آنها را محور تصميم گيري قرار داد. و گر نه تصميم گيري هاي بر اساس ارتباط هاي مستقيم و بدون واسطه معمولا بر اساس خواسته هاي نفساني و احساسات زودگذر انجام مي گيرد. که عواقب ناگوار و نامطلوب دارد. بنابراين توصيه اکيد ما اين است که براي شناسايي فرد مورد نظر و همسريابي هرگز از اين روش استفاده نشود و به ايجاد ارتباط مستقيم چه حضوري و چه تلفني و چه مکاتبه اي بدون اشراف و نظارت خانواده هاي دو طرف اقدام نشود.

نويسنده : محمدرضا احمدي
منبع:‏ پرسمان

جعفري پوستتان را روشن مي كند

فرمان — Sat, 03 May 2008 13:12:00 GMT

دم كرده ريشه جعفري براي درمان تنگي نفس و درمان سرخك مفيد بوده و شريان ها و رگ ها را تميز مي كند. به گزارش سلامت نيوز براي روشن شدن رنگ پوست،‌ مي توان مقداري جعفري را در نيم ليتر آب به مدت 5 دقيقه جوشاند و صبح و شب صورت را با آن شست. پس از يك هفته پوست صورت روشن مي شود. از دم كرده جعفري مي توان براي رفع لك ها و جوش هاي صورت استفاده كرد.

دم كرده جعفري ضد تب بوده و براي بواسير و سنگ كليه نيز مفيد است. بعد از خوردن سير براي برطرف كردن بود دهان م يتوانيد از جعفري استفاده كنيد. جعفري نفس را نيز خوشبو مي كند. شايان ذكر است براي درمان خون مردگي و له شدگي مي توان از برگ و ساقه جعفري براي بهبود عضو آسيب ديده استفاده كرد.

(حتما براتون سوال پيش اومده كه اين مطلب چه ربطي به قرآن داره،‏ راستش از اين مطلب خوشم اومد فقط همين)

اگر مي‌خواهيد پشيمان نشويد اين كارها را انجام دهيد!

فرمان — Tue, 29 Apr 2008 09:05:00 GMT

امام جواد (ع) :
سه چيز است كه هر كس آن را مراعات كند ، پشيمان نگردد :

1- اجتناب از عجله ، 2 - مشورت كردن ، 3 - و توكل بر خدا در هنگام تصميم گيري .

(مسند الامام الجواد ، ص 247)

تعريف قصه قرآني

فرمان — Tue, 29 Apr 2008 08:49:00 GMT

واژه قصّه در قرآن و روايات

قصّه در لغت يعنى پى گرفتن يا پى گرفته اثرِ پيشين. در قرآن كريم مى خوانيم:

وَقالَتْ لاُِخْتِهِ قُصّيهِ فَبَصُرَتْ بِه عَنْ جُنُب وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ.(1)

و به خواهر او گفت: از پى وى برو. و زن بى آن كه آنان دريابند از دور در او مى نگريست.

قَالَ ذَلِكَ ما كُنّا نَبْغِ فَارْتَدّا عَلى اثارِهِما قَصَصَاً.(2)

گفت: آن جا همان جايى است كه در طلبش بوده ايم. و نشان قدم هاى خود را پى گرفتند و بازگشتند.

همين كاربرد در روايات نيز به چشم مى خورَد. براى نمونه، بجاست از اين روايت نبوى ياد كنيم:

إنّ بَنى اِسْرائِيلَ لَمّا قَصُّوا هَلَكُوا.(3)

اين جا همان معنا كه گفتيم نمود دارد; يعنى بنى اسرائيل آن گاه كه دست از عمل كشيدند و فقط به قصّه پردازى و داستان سرايى مشغول شدند، هلاك گشتند. البتّه اين روايت همچنان كه شاهدى براى معناى لغوى قصّه است، اشاره اى ظريف به كاركرد منفى قصّه نيز دارد; و آن هنگامى است كه قصّه پردازى سدّ راه عمل و تكاپو باشد. بديهى است كه نخستين شرط چنين قصّه اى خرافه بافى و ياوه پردازى و پايه گذارى بر تخيّلات صِرف است كه روح تلاش و زندگى و آرمان گرايى را در انسان سركوب مى كند.

پيوند قصّه قرآنى با معناى لغوى آن

قصّه گويىِ قرآن با همين معناى لغوى پيوند دارد، زيرا پى گرفتن وقايعى است كه در گذشته رخ داده اند. البتّه گاه اين وقايع در گذشته دور رخ داده اند كه در قرآن با تعبير اَنباء از آن ها ياد شده است; مانند نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ(1)در باره اصحاب كهف; يا ذلِكَ مِنْ أَنْبآءِ الْقُرى... نَقُصُّهُ عَلَيْكَ.(2) امّا در مورد وقايع نزديك يا آنچه بايد نزديك تلقّى شود، تعبير اخبار به كار رفته است; مانند وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدينَ مِنْكُمْ وَالصّابِرينَ وَنَبْلُوَ أَخْبارَكُمْ(3) يا يَوْمَئِذ تُحَدِّثُ أَخْبارَها.(4) به هر حال، پى گيرىو دنبال جويى اثرِ اين نبأها و خبرها همان معناى دقيق قصّه گويى قرآن است.

1. قصص / 11.

2. كهف / 64.

3. بحوث فى قصص القران، ص 43. البتّه اين حديث به گونه اى ديگر نيز آمده است: إنّ بنى اسرائيل لمّا هلكوا قصّوا. در اين صورت، معنا چنين است: آن گاه كه بنى اسرائيل به هلاكت و تباهى معنوى رسيدند، دست از حقيقت شستند و به قصّه پردازى و خيال بافى مشغول شدند.

عناوين قرآن

فرمان — Tue, 29 Apr 2008 08:39:00 GMT

مفسران و قرآن پژوهان در شماره و تعداد نام هاى قرآن اختلاف نظر فراوانى دارند. ابوالفتوح رازى در تفسيرش 43 نام براى قرآن ذكر نموده است⁽¹⁾. زركشى به نقل از قاضى ابوالمعالى، معروف به شيذله، 55 اسم برشمرده⁽²⁾و بعضى ديگر، شمار اسامى قرآن را به هشتاد رسانيده اند⁽³⁾.

بسيارى از عناوينى را كه اين بزرگان در شمار اسامى قرآن آورده اند، در قرآن به صورت وصف قرآن به كار رفته اند و نه اسم. عدم تفكيك ميان اسامى و اوصاف قرآن كريم از يك سو، و تفاوت برداشت ها و سليقه ها در گزينش نام ها از سوى ديگر مى توانند دليلى بر اختلاف آرا در اين زمينه باشند. جالب است بدانيم كه بعضى عقيده دارند براى قرآن، نامى غير از قرآن وجود ندارد⁽⁴⁾.

مناسب تر آن است كه عناوين قرآن را در دو قسمت، اسامى و اوصاف بيان نماييم:

الف) اسامى قرآن

از ميان عناوين قرآن، به طور مسلم چهار عنوان به صورت اسم در قرآن به كار رفته است، كه به ترتيب اهميت و كثرت، عبارتند از:

1. قرآن: بل هو قرآن مجيد.^{(5) (6) (7) (8) (9)}و تنها عنوان قرآن، ⁽¹⁰⁾به صورت اسم خاص براى اين كتاب آسمانى مطرح است.

ب) اوصاف قرآن

گفتيم اختلاف سليقه ها و برداشت ها، موجب اختلاف در شماره عناوين و اوصاف قرآن گشته اند. ما در اين قسمت، عناوينى را كه مستقيما به صورت وصف براى نام هاى قرآن ، كتاب و ذكر به كار رفته اند، يادآور مى شويم:

1. مجيد: ق والقرآن المجيد;⁽¹¹⁾قاف، سوگند به قرآن باشكوه.

2. كريم: انه لقرآن كريم;⁽¹²⁾كه اين [پيام] قطعا قرآنى است ارجمند.

3. حكيم: يس والقرآن الحكيم;⁽¹³⁾يس [ياسين] سوگند به قرآن حكمت آموز.

4. عظيم: ولقد آتيناك سبعا من المثانى والقرآن العظيم;⁽¹⁴⁾و به راستى، به تو سبع المثانى [ سوره فاتحه] و قرآن بزرگ را عطا كرديم.

5. عزيز: وانه لكتاب عزيز لاياتيه الباطل ;⁽¹⁵⁾و به راستى كه آن كتابى ارجمند است. باطل به سويش نمى آيد.

6. مبارك: هذا ذكر مبارك;⁽¹⁶⁾اين [كتاب] پندى خجسته است.

7. مبين: تلك آيات الكتاب وقرآن مبين;⁽¹⁷⁾اين است آيات كتاب [آسمانى] و قرآن روشنگر.

8. متشابه: الله نزل احسن الحديث كتابا متشابها;⁽¹⁸⁾خدا زيباترين سخن را [به صورت] كتابى متشابه نازل كرده است.

9. مثانى: الله نزل احسن الحديث كتابا متشابها مثانى;⁽¹⁹⁾خدا زيباترين سخن را [به صورت] كتابى متشابه، متضمن وعده و وعيد نازل كرده است.

10. عربى: انا انزلناه قرآنا عربيا لعلكم تعقلون;⁽²⁰⁾ما آن را قرآن عربى نازل كرديم; باشد كه بينديشند.

11. غير ذى عوج: قرآنا عربيا غير ذى عوج لعلهم يتقون;⁽²¹⁾قرآنى عربى، بى هيچ كژى; باشد كه آنان راه تقوا پويند.

12. ذى الذكر: ص والقرآن ذى الذكر⁽²²⁾; ص. سوگند به قرآن پراندرز.

13. بشير: كتاب فصلت آياته بشيرا ;⁽²³⁾كتابى است كه آيات آن، به روشنى بيان شده . بشارتگر است.

14. نذير: كتاب فصلت آياته بشيرا ونذيرا;⁽²⁴⁾كتابى است كه آيات آن، به روشنى بيان شده.. .. بشارتگر و هشداردهنده است.

15. ق-يم: الحمدلله الذي انزل على عبده الكتاب قيما ;⁽²⁵⁾ستايش خدايى را كه اين كتاب را بر بنده خود فرو فرستاد . [كتابى] راست و درست.

در پايان به يكى ديگر از اسامى قرآن كريم اشاره مى كنيم. اين نام، گرچه در خود قرآن ذكر نگرديده اما برخى بر اين عقيده اند كه مشهورترين و رايج ترين نام در ميان مسلمانان پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) مصحف بوده است و در زمان حيات پيامبر(ص) نام رايج و مشخصى كه همه بر آن اتفاق نظر داشته باشند، وجود نداشته است.⁽²⁶⁾

دكتر راميار در پاسخ به اين سؤال كه چگونه اين نام، با وجودى كه در خود قرآن نيامده، بر اين كتاب آسمانى نهاده شده، مى گويد:

وقتى ابوبكر قرآن را جمع كرد، به ياران پيامبر گفت كه نامى بر آن بگذارند. پاره اى خواستند كه آن را انجيل بخوانند; ولى ديگران را خوش نيامد. كسانى پيشنهاد كردند كه آن را سفر بنامند; مثل سفرهاى پنج گانه يهود; اين پيشنهاد هم رد شد. سرانجام، عبدالله بن مسعود، صحابى جليل القدر گفت:

در مهاجرتى كه به حبشه كرديم كتابى ديدم كه آن را مصحف مى خواندند . اين نام آن هنگام پذيرفته شد و بر قرآن كريم اطلاق گرديد . نسخه هاى قرآن را هم، كه عثمان به اطراف فرستاد، مصحف خوانده اند كه بعدها همين ها، مصاحف عثمانى نام گرفت. مجموعه خصوصى هريك از صحابه را هم مصحف مى گفتند; مثل مصحف ابى بن كعب يا مصحف معاذ.⁽²⁷⁾

پس از رحلت پيامبر، در اين كه نام مصحف به سرعت از نام هاى رايج قرآن كريم گرديد، سخنى نيست; اما اين سخن كه هيچ نام مشخصى در زمان حيات پيامبر(ص) براى كتاب آسمانى وجود نداشته، پذيرفتنى نيست. قرآن و كتاب ، نام هايى هستند كه به صورت گسترده در روايات از زبان پيامبر اكرم(ص) و على بن ابى طالب(ع) و نيز صحابه آن حضرت به كار رفته اند.

حديث نبوى معروف كه فرمود: اذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن⁽²⁸⁾و يا فرمايش آن حضرت كه: فضل القرآن على سائر الكلام كفضل الله على خلقه⁽²⁹⁾و يا وصيت آن حضرت كه فرمود: اني تارك فيكم الثقلين كتاب الله وعترتي ⁽³⁰⁾ و ده ها، بلكه صدها روايت ديگر عصر نزول، كه در آن ها از كتاب آسمانى مسلمانان به قرآن و يا كتاب ياد گرديده است، به خوبى شهرت اين نام را در همان زمان اثبات مى نمايد.⁽³¹⁾در بسيارى از روايات جمع آورى قرآن و تدوين مصحف كسانى هم چون زيدبن ثابت، نام قرآن را هنگام تدوين مصحف به كار برده اند.

چگونه ممكن است در طول 23 سال، مسلمانان هيچ نام مشخصى براى كتابشان نداشته باشند؟! دليل ديگرى براى شهرت نام قرآن وجود دارد كه عبارت از استعمال اين عنوان در قرآن به صورت علم و اسم خاص است كه در فصل پنجم به تفصيل از آن سخن خواهيم گفت.

علت شيوع نام مصحف پس از رحلت پيامبر(ص)، مساله كتابت و تدوين قرآن بود. صحيفه به چيزى كه گسترده باشد اطلاق مى گردد و از اين رو، صفحه اى را هم كه بر آن مى نويسند، صحيفه گويند و مصحف مجموعه اى از صحيفه هاى نوشته شده است كه بين دو جلد قرار گرفته باشد.

بنابراين، چون پس از رحلت، يكى از مهم ترين وظايف مسلمانان جمع آورى صحف نوشته شده قرآنى و يا كتابت قرآن به دست بعضى از نويسندگان صحابه بود، اين نام در چنين زمانى و فضايى شايع گرديد.

در همان زمان نيز مصحف، اسم براى هر كتاب مجلد بوده است، خواه قرآن باشد يا غير آن. محمد بن سيرين مى گويد:

لماتوفي النبي(ص) اقسم علي ان لايرتدي برداء الا لجمعة حتى يجمع القرآن في مصحف.

ابوالعاليه مى گويد:

انهم جمعوا القرآن في مصحف في خلافة ابي بكر.

كلينى در كافى به نقل از امام صادق(ع) آورده است:

من قرا القرآن في المصحف متع ببصره .

در روايت معروف زيد بن ثابت آمده است:

فتتبعت القرآن اجمعه فكانت الصحف عند ابي بكر .

همين اوراق و صفحات، پس از مرگ عمر در دست دخترش، حفصه بود تا آن كه هنگام جمع آورى قرآن در زمان عثمان، وى طى پيامى به حفصه به او اطمينان داد كه: ان ارسلي الينا بالصحف ننسخها في المصاحف ثم نردها اليك . در تمام روايات فوق و ده ها روايت ديگر، آن چه مطرح است جمع قرآن در مصحف، يعنى يك كتاب مجلد است; يعنى مصحف در همان معناى لغوى خود به كار رفته است⁽³²⁾.

گزيده مطالب

1. اسامى قرآن عبارتند از: قرآن ، كتاب ، ذكر و فرقان .

2. نام مصحف پس از رحلت پيامبر به جهت جمع آورى قرآن در يك مجلد رايج گشت.

3. براى قرآن برخى نزديك به هشتاد وصف ذكر نموده اند. بعضى از مشهورترين اوصاف قرآن عبارتند از: مجيد، كريم، حكيم، عظيم، عزيز، مبارك، مبين، عربى، بشير و نذير.

1. روض الجنان و روح الجنان فى تفسير القرآن، ج 1، ص 8.

2. البرهان فى علوم القرآن، ج 1، ص 371 - 373; و ر.ك: الاتقان، ج 1، ص 159.

3. دكتر محمود راميار، تاريخ قرآن، ص 31 و 32.

4. القرآن الكريم و روايات المدرستين، ج 1، ص 274.

5. بروج(85) آيه 21. اين عنوان 55 مورد به همين صورت و 9 مورد به صورت قرآنا به كار رفته است.

6. ص(38) آيه 29. اين عنوان نزديك به صد مورد براى قرآن به كار رفته است.

7. انبياء (21) آيه 50 و نيز حجر (15) آيه 9. اين واژه در بيست مورد براى قرآن به كار رفته است.

8. فرقان (25) آيه 1.

9. ر.ك: مناهل العرفان، ج 1، ص 15.

10. ر.ك: علت علم بودن قرآن ، ص 52.

11. ق (50) آيه 1 و نيز ر.ك: بروج (85) آيه 21.

12. واقعه (56) آيه 77.

13. يس (36) آيه 1 و2; و نيز ر.ك: يونس(10) آيه 1.

14. حجر (15) آيه 87.

15. فصلت (41) آيه 41 و42.

16. انبياء (21) آيه 50; ص (38) آيه 29.

17. حجر (15) آيه 1.

18 و 19. زمر (39) آيه 23.

20. يوسف (12) آيه 2.

21. زمر (39) آيه 28.

22. ص (38) آيه 1.

23 و 24. فصلت (41) آيه 2 و 3.

25. كهف (18) آيه 1 و 2.

26. دكتر محمود راميار، تاريخ قرآن، ص 9.

27. همان، ص 11 و 12.

28. اصول كافى، ج 2، ص 599; بحار الانوار، ج 89، ص 17، حديث 16.

29. علوم القرآن عند المفسرين، ج 1، ص 70.

30. ر.ك: البرهان في تفسير القرآن، ج 1، ص 9 - 14 با نقل سى حديث.

31. ر.ك: بحار الانوار، ج 89 و 90، كتاب القرآن.

32. براى توضيح بيشتر ر.ك: القرآن الكريم و روايات المدرستين، ج 1، ص 264 - 277.

(برگرفته از كتاب درسنامه علوم قرآني / حسين جوان آراسته)

دروغ را به کلي حذف کن !

فرمان — Sat, 19 Apr 2008 17:10:00 GMT

جهت داشتن زندگي موفق و سراسر از شادي و مهر، رعايت 25 نکته ي زير را به شما توصيه مي کنيم :
1- قبل از ازدواج اهدافتان را در زندگي مشخص کنيد و بدانيد اهداف آني مدت، کوتاه مدت و بلند مدت شما چه‌ چيزهايي هستند. در مورد خودتان ، احساسات مثبت و منفي‌تان و صفات شخصيتي خود کاملا فکر کنيد و سعي کنيد به نتيجه‌اي درست دست يابيد.
2- در مورد معيارهاي انتخاب همسر، روانشناسي زن و مرد، وارد شدن در زندگي مشترک ، و نحوه بنيان نهادن يک زندگي پاک و بدون آلايش ، مطالعه نمائيد.
3- با فردي که قرار است همسر وي شويد ، در کمال صداقت و يکرنگي ظاهر شويد و اين صداقت و راستي را تا آخر زندگي حفظ کنيد.
4- شخصي را به همسري برگزينيد که از نظر روحي، اخلاقي، صفات شخصيتي، گذشته زندگي کاملا مشابه شما و در رديف شما باشد و با او از نظر پايگاه اجتماعي و ارزش‌هاي خانوادگي و موقعيت اقتصادي و نگرش‌هاي مذهبي و سياسي سنخيت و تناسب داشته باشيد و کفو همديگر باشيد.
5- فنون برقراري ارتباط را بياموزيد.
6- ديدگاه‌ها و نيازهاي همسرتان را در زندگي به حساب آوريد و از ديدگاه او نيز به مسائل فکر کنيد.
7- تفکرات منفي را از خود دور کنيد، مثبت بينديشيد.
8- تفکرات غيرمنطقي را از ذهن خارج و تفکرات منطقي را جايگزين آن نماييد.
9- ذهنيت مقايسه‌اي نداشته باشيد.
10- واقع‌بين باشيد و واقعيت نگري را با زندگي‌تان همراه سازيد.
11- توانمندي‌هاي خود را به حساب آوريد و بر اعتماد به نفس خود بيفزايد.
12- در سخن گفتن دقت فرماييد، و از قدرت کلمات غافل نشويد.
13- خودتان باشيد.
14- در زمان حال زندگي کنيد، گذشته‌ها، گذشت، آينده نيز هنوز نيامده است.
15- باورهاي غلط و غيرمنطقي خود را تغيير دهيد.
16- در زندگي خود خشک و بي‌روح نباشيد، بلکه زندگي مشترک را با شوخ‌طبعي لذت‌بخش‌تر کنيد.
17- در مواقعي که مهمان داريد با همسرتان جنگ و جدال نکنيد. حرمت همسرتان را نگهداريد و در حفظ شخصيتش بکوشيد.
18- دروغگويي را به کلي از زندگي حذف کنيد، زيرا ريشه‌هاي اعتماد متقابل را سست مي‌کند.
19- اگر رفتار همسرتان موافق معيارهاي اجتماعي نيست، وي را تحقير نکنيد، با زبان لطف و محبت رفتارهاي منفي او را متذکر شويد، مطمئن باشيد که مي‌پذيرد.
20- نظر و سليقه ي همسرتان را از سر رقابت، رد نکنيد. بلکه با عقل و منطق بسنجيد، اگر درس يافتيد، بپذيريد، در غير اين صورت با زبان محبت او را متقاعد سازيد.
21- نگذاريد عادت سکوت بر زندگي شما غلبه کند. از صحبت با خانواده خودداري نکنيد.
22- در هنگام صحبت کردن با همسر از روي تحکم سخن نرانيد و سلطه‌‌جو نباشيد.
23- همسر شما هم مانند ديگران استحقاق احترام را دارد و هر گونه احترامي که نسبت به او شود، موجب خرسندي وي خواهد بود.
24- از محبت به همسر خويش غفلت نکنيد، فراموش نکنيد انسان تا پايان عمر نيازمند محبت و نوازش است. و اين گفته پر ارج مولوي را به کار گيريد، که از محبت، خارها گل مي‌شود.
25- هميشه طالب عشق‌ورزي مباشيد و عشق و مهر و لطف را از همسر خود توقع نداشته باشيد.
خود شما هم بايد سهم خويش را بپردازيد و بدانيد لذتي است در عشق ورزيدن که در عشق طلب کردن نيست.

حيات طيبه

فرمان — Mon, 10 Mar 2008 22:07:00 GMT

به نام خداوند بخشنده مهربان

«مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اْنْثي وَ هُوَ مُؤمِنْ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةطَيِّبَةً وَ لَنُجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ ما كانوُاَ يَعْمَلوُنَ»

هركس عمل صالح كند،در حالي كه مومن است ، خواه مرد باشد يا زن ، به او حيات پاكيزه مي بخشيم،و پاداش آنها را به بهترين اعمالي كه انجام دادند خواهيم داد.

مفسران در معني حيات طيبه (زندگي پاكيزه)‏تفسيرهاي متعددي آورده اند:

بعضي آنرا به معني روزي حلال تفسير كرده‌اند.

بعضي به قناعت و رضا دان به نصيب.

بعضي به رزق روزانه.

بعضي به عبادت توام با روزي حلال.

و بعضي به توفيق بر اطاعت فرمان خدا و مانند آن.

ولي شايد نياز به تذكر نداشته‌‌اند باشد كه حيات طيبه ، مفهومش آنچنان وسيع و گسترده است كه همه‌ي اينها و غير اينها را در بر مي گيرد ، زندگي پاكيزه از هر نظر،پاكيزه از آلودگي ‌ها ، ظلمت‌ ها و خيانت ها ، عداوت ها و دشمنيها ، اسارت ها و ذلت ها و انواع نگرانيها هر گونه چيزي كه زلال زندگي را در كام انسان ناگوار مي سازد.

ولي با توجه به اينكه در دنبال آن ، سخن از جزاي الهي به نحو احسن به ميان آمده استفاده مي شود كه حيات طيبه مربوط به دنياست و جزاي احسن مربوط به آخرت.

جالب اينكه در روايتي كه در نهج البلاغه از امير مومنان علي«عليه السلام» نقل شده ميخوانيم:

و سَئَلَ عَنْ قَولَه تَعالي « فَلَنُحّيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبهً » فَقالَ هِيَ اَلْقِناعَهْ :

« از امام پرسيدند منظور از جمله‌ي « فلنحيينه حياه طيبه » چيست؟ فرمود قناعت است ».

بدون شك مفهوم اين تفسير محدود ساختن حيات طيبه به قناعت نمي باشد ، بلكه بيان مصداق است ولي مصداقي است بسيار روشن ، چرا كه اگر تمام دنيا را به انسان بدهند ولي روح قناعت را از او بگيرند هميشه در آزار و رنج و نگراي به سر مي برد ، به عكس اگر اسان روح قناعت داشته باشد ، و از حرص و آز و طمع بر كنار گردد ، هميشه آسوده خاطر و خوش است .

همچنين در بعضي از روايات ديگر « حيات طيبه » به معني « رضا و خشنودي از آنچه خدا داده است » تفسير شده كه آن هم با قناعت قريب الافق است .

ولي هرگز نبايد به اين مفاهيم جنبه تخديري داد ، بلكه هدف اصلي از بيان رضا و قناعت ، پايان دادن به حرص و آز و طمع هوا پرستي است كه عامل تجاوز ها و استثمار ها و جنگ ها ، و خونريزي ها ، و گاه عامل ذلت و اسارت است .

برخي مفسرين نيز براي زندگاني پاكيزه چنين گفته اند : ابن عباس از پيغمبر اكرم (ص) روايت كرده فرمود مراد از زندگاني پاكيزه رزق و روزي حلال است كه خداوند براي او مقرر مي دارد تا در دنيا از سختي معيشت راحت و آسوده بوده و در آخرت از عقوبت آن فارغ شود و در روايت ديگر فرموده مقصود از حيات طيبه زندگاني عالم آخرت و بهشت جاويد مي باشد چنانچه مي فرمايد : «يا لَيْتَني قَدَّمْتُ لِحَياتي » وبعضي ديگر از صحابه گفتند پيغمبر اكرم(ص) فرموده منظور از زندگاني پاكيزه راضي و خشنود بودن به آنچه خداوند به او قسمت نموده و مناعت طلع داشتن است و ديگران گفتند زندگاني در اطاعت و فرمانبرداري از اوامر خدا است توانگر باشد يا بينوا ابن بابويه ذيل آيه فوق از حضرت صادق(ع) روايت كرده: حضورش عرض كردم ابا الخطاب از قول شما مي گويند فرموده‌ايد هر وقت حق را شناختي به هر چه دلخواه شما است عمل كنيد. فرمود: خدا لعنت كند ابا الخطاب را به خدا قسم گفته من اين طور نبوده من گفتم چون حق را بشناسيد تشخص داديد هر عمل خير و نيكي كه از شما سر بزند مقبول درگاه خداوند خواهد شد .

منابع :

1- تفسير الميزان

2- تفسير جامع

معاد

فرمان — Mon, 10 Mar 2008 22:05:00 GMT

«معاد» از ماده «عود» به معني برگشتن است، چون روح دوباره به بدن برگردانيده مي‌شود. معاد از اول دين مقدس اسلام و اعتقاد به ان واجب است که هر کس دوباره پس از مرگ زنده مي‌شودو به جزاي عقيده و عملش مي‌رسد. مسأله معاد که ابتدايش مرگ و قبر و بعد برزخ و سپس قيامت کبري و پايانش بهشت يا جهنم است، با حواس ظاهري درک نمي شود. هر چند اصل معاد به دليل عقل ثابت است به تفضيلي که ذکر مي‌شود. ليکن محال لست کسي به تنهائي درک کند که بعد از مرگ چه خبر است؟ غير از وحي راه ديگري ندارد، زيرا هر کس در هر عالم و مقامي است ادراکش از حدود آن عالم تجاوز نخواهد کرد، مثلاً طفلي که در عالم رحم است، محال است چگونگي و بزرگي عالم بيرون رحم را بفهمد و محال است بي پاياني فضا و موجودات آن را دريابد.

همچنين کسي که در عالم ملک و اسير ماده و طبيعت است چگونه مي‌شود عالم ملکوت را بفهمد که درباطن عالم ملک است و جايگاهش پس از خلاصي از اين عالم مي باشد و خلاصه خصوصيات عوالم پس از مرگ نسبت به کسي که در عالم دنيا است غيب است و براي شناختن آن جز تصديق آنچه را که حضرت آفريدگار خبر داده راهي نيست.

بنابراين اگر کسي بگويد از عقل ما دور است که پس از مرگ فلان طور شود، اصلاً حرفش مورد قبول نيست چون خصوصيات آن ربطي به عقل ندارد وجميع عقلا پشت به پشت هم بزنند از جزئيات جريانات عالم ديگر خبري نخواهند داشت. چيزي که هست آنچه را که حضرت محمد (ص) فرمودند: ما هم تصديق مي نمائيم، زيرا آن بزرگواران معصوم نزول وحي حضرت آفريدگارند.

گفتم غم تو دارم

فرمان — Mon, 10 Mar 2008 20:28:00 GMT

گفتــم غم تو دارم، گفتــا غمت سرآيد        گفتـم که مــاه من شو، گفتا: اگر برآيد.
گفتم که‏شرط آن چيست تاروي‏توبينم        گفتـــا: گنــاه کــم کن، تا حاجتت برآيد.
گفتم ز جور ايـام بـر لـب رسيده جــانم        گفتا: اگر من آيم اين غصه هم سر آيد.
گفتـم که صبح جمعه با صـد اميد آيـم         گفتا:توندبه‏خوان باش،من‏نيزکم‏کم آيم.
گفتم که‏شام‏جمعه،مي‏خوانم ال‏ياسين       گفتـــا: مداومـت کن تا دوريم ســرآيـد.
گفتم چه‏شرط باشد در محفلم تـو آيي؟       گفتا: تو از عمو خواه، مـن پا برهنه آيم.
گفثم ز هجر رويت بي تاب گشتـه ام من      گفتــا: نما دعـايم، تا هجـر من سـرآيد.

خدا هست!

فرمان — Thu, 28 Feb 2008 14:52:00 GMT

بــــــر هــــر طرفي روي نماييم خـــدا هست

او در همه جا بوده و بي چون و چرا هست

چون در همه جـــــا هست مجوييد مکـــانش

گمگشته شماييد ، خدا در همه جـــا هست

و خدايي كه همين نزديكي است

فرمان — Thu, 07 Feb 2008 11:49:00 GMT

گاهي وقتا از نردبون بالا ميري تا دستاي خدا رو بگيري، غافل از اينكه خدا همون پايين ايستاده و محكم نردبونو گرفته تا تو نيفتي!!!

قاصد آخر

فرمان — Mon, 04 Feb 2008 13:13:00 GMT

يك هفته به انتظار ماندم تا جمعه ديگري بيايد

شايد كه ز آسمان مكه آن قاصد آخري بيايد

اللهم عجل لوليك الفرج